امیر رضا عسل طلای مامان و بابا

عاااااشق بالا رفتن از پله های خونه ی بابایی هستی. کافیه یه لحظه ازت غافل بشیم تا در حال باز باشه در عرض سه سوت خودتو میرسونی به بالای پله ها. ای پسر شیطون بلا   قربون این شیطونی های بامزه ات برم که دل همه رو میبری ...

روز 22 بهمن سال 91 برای اولین بار آقا پسرمونو بردیم راهپیمایی... تا با دستای کوچیکش یه مشت گنده تو دهن دشمن بزنه و در پایان هم پرچم ایران را به احتزار درآوردیم...هورااااااااااااا ...

ده ماه از تولد گل پسر عزیز و دوست داشتنیمون به همراه تمام شیرینی هاش گذشت. خدا رو شکر تا الان خیلی پسر خوبی بودی و مشکل خاصی نداشتی. همه ی دنیا ازت راضی بودن حتی خدا و فرشته ها. آخه تو خودت یه فرشته ای..... انشالله همیشه خوب و سالم و دوست داشتنی باقی بمونی     ...

این روزا دیگه داریم به عروسی دایی حامد نزدیک میشیم. اون شبم دایی حامد و زن دایی ستاره رفته بودن برا خرید کت و شلوار دومادی و ما ازشون دعوت کردیم به همراه مامانی وبابایی و خاله فاطمه بیان خونه ی ما. شمام از فرصت استفاده کردی و کلی با دایی و بابایی بازی کردی. تازه بهت سواری هم دادن ...

و باز هم یه دوست جدید پیدا کردی! محمد حسن کوچیکترین دوستته و تو این عکس فقط یک روزشه. پسر عمو جووووون خوش اومدی به این دنیااا....  فقط یادت باشه جای ما رو تنگ نکنی که کلامون میره توهم.. ...

به به!!! چه پسری... گل به سری...! مبارکه امیر خان . حالا ماه شدی دست بابا امین درد نکنه که انقدر قشنگ موهای گل پسرمونو کوتاه کرد: اینجا امیر طلا موهاشو کوتاه کرده و منتظره باباش حمامش کنه   ...

اینجا برای اولین بار بردیمت شهربازی سرپوشیده ی "رنگین کمان".. تنها بازی ای که متناسب سن شما بود این بازی بود که خیلی هم دوست داشتی و باهاش کلی حال کردی وااااا....ی چقدر با حاله...! ...

نه ماهگیت که تموم شد، به انگیزه ی رسیدن به مهر و لبتاب بالاخره شروع کردی به چهار دست و پا رفتن! دیگه روزی چند بار خونه رو متر میکنی خودت از حالت خوابیده طی چند حرکت حرفه ای پا میشی میشینی لبه ی میز رو میگیری و بلند میشی می ایستی تا بهت میگیم "علی.." دستهاتو میاری بالا تا دستت رو بگیریم و بعد با هم چند قدمی تا...تی... میکنیم خلاصه دیگه همه حواسمون به شماس که یه وقت خدایی نکرده اتفاقی برات نیوفته ...

راحتی امیر خان تو بغل بابای من اینجوری ولو شدی؟!!   ...

ینجا دیگه خیلی خسته شده بودی.. هر کاری کردیم و هر ادایی درآوردیم که بخندی نشد اصلنم نمیخوام بخندم ... خیلی هم بد اخلاقم بالاخره بعد از دو ساعت و نیم فعالیت توی آتلیه، برگشتیم خونه و شما از بس خسته شده بودی تو همون ماشین از هوش رفتی... ...