امیر رضا عسل طلای مامان و بابا

روز عروسی دایی حامد، من و شما و بابا امین باهم رفتیم آتلیه. بالاخره عکس هامون آماده شد و این عکس تکی خوشگلتو گذاشتم روی وبلاگت. اینجا 18 اسفند سال 1391 و شما دقیقا 11 ماهته    انشالله دومادی خودت گل پسرم ...

بالاخره خونه جدیدمون یه کم سر و سامون گرفت و اتاق شما هم منظم و خوشگل چیده شد... البته اگه بذاری تمیز بمونه  و چون میدونستم که همچین چیزی امکان نداره، به محض اینکه اتاقتو تمیز کردیم چند تا عکس ازش گرفتم که یه یادگاری از اتاق تازه و تمیزت داشته باشیم از همون لحظه ی اول شیطونی هات شروع شد. اینجا گذاشتمت روی میزت و مشغول عکس گرفتن ازت بودم که یهو دیدم در شامپوتو باز کردی و انداختی پایین... بله... نصف شامپو خالی شد روی موکت نو اتاقت... ای خداااااا از دست این پسر شیطون بلا و همینطور بازی و شیطنت و شیرین کاری هات ادامه داشت... اسباب بازی ها و چیزایی که دستت میرسه رو خودت برمیداری و چیزایی که دستت نمیرسه بهشون اشاره میکنی و مد...

این روزا گل پسر خوشگل ما خیلی خیلی شیطون شده و دوست داره تو همه کاری به مامانش کمک کنه  آخه ما اگه کمک نخوایم باید کی رو ببینیم ؟! 1. بیشترین چیزی که امیررضا بهش علاقه داره آب بازی و شستن حیاط و رفتن به حمامه (البته با بابا امین) جیییییگر من خیلی هم تمیز کار میکنه... خسته نباشی به به پدر و پسر چه خوشگل از آب دراومدن ! ای مامان فدای اون خنده هات بشه اینجام رفته بودیم خونه مامان زن عمو و شما با پسر عمو و نی نی های اونجا تو حیاطشون کلی آب بازی کردی ... حالی به حولی پسر عمو کوکولو هم پاهاش سوخته بود و یه عالمه گریه میکرد برا همین پوشکشو در آوردیم و تو هوای آزاد کلی لختی حال می کرد 2. دو...

از 1 سال و 10 روزگی به فکر راه رفت افتادی! ولی یکی دو قدم بیشتر برنمی داشتی... دیگه انقدر بابایی و مامانی زهرا باهات کار کردن که از یک سال و دو هفتگی دیگه 7 ، 8 قدم برمی داشتی.. قربون قدم های کوچولو و بامزه ات برم چند قدم که راه میری یهو تالاپی میخوری زمین و میزنی زیر خنده انشالله که همیشه تو راه سعادت و پیشرفت قدم برداری عزیییییز دلم ...

این روزها چون درگیر جمع کردن وسایل و اسباب کشی بودیم نتونستیم برا بابا امین تولد بگیریم ببخشید باباجون! انشالله تو خونه ی جدید براتون جبران می کنیم یادش بخیر پارسال امیر رضا 17 روزش بود که تو تولد باباش شرکت کرد: عزییییییییییزم تو چقدر کوکولو بودی..... ...

یکی از شیرین کاری های با مزه ای که یاد گرفتی اینه که تا میگیم زبونت کو؟ زبون گردالوی قلمبه ی خوشگلتو در میاری!!! قربببببوووووووووون این زبون گرد و قلمبه ات برم الهیییییییییییی.... ...

ای خدا بازم واکسن بعد از این که یک سالگیت تموم شد با بابا امین برای کنترل قد و وزن و زدن واکسن رفتیم مرکز بهداشت. خدا رو شکر قد و وزنت خوب بود. تقریبا 10 کیلو و 300 گرم بودی که گفتن خیلی خوبه این دفعه واکسنت خیلی خوب بود. فقط یه واکسن کوچولو تو دستت زدن. الحمدلله تبم نکردی، تازه سر حال تر هم شده بودی چون بعدش که رفتیم خونه مامانی زهرا همش بازی کردی و طبق معمول شیرین کاری... الهی قربون شیرین کاری هات بشم عسل پسر اینجا کلاه عروسکتو سر کردی و کلی ذوق کردی تاااازه کم کم داری رو پای خودت وای میسی. دیگه برا خودت مرد شدیا چند ثانیه ای رو پاهات وای میسی و بعدش تالاپی میخوری زمین و خودت میزنی زیر خنده   ...